BabyShane

Dahil po may inggit ako sa katawan at lahat sila pawang naglilipatan ng blogdrive, kaya naisipan kong lumipat na rin. Ang lagay kayo lang…hehe!! Isa pa, panahon n upang ako‎‎‎’y magtago dahil mrami ng huma-hunting sa kin… sa mga friends ko DITO nyo ko matatagpuan…at sa mga mga humahabol sa kin (hoy! wla n kaya akong utang sa inyo), wla ako Dito. hehe!!

…post ko lng po itong email n na-receive ko. Naaliw lng po ako… Kung sino k man, napasaya mo ko… Salamat…   

The following is a letter found at a certain bar in Manila and has been preserved in its original, unedited form. You may try direct translation in Tagalog. Pls read with feelings. Enjoy.

To Marjie,

I am not surprise or wander why Dennis leave you. Why? What reason you can think about but you’re very fat body. I thought before that Dennis only use me to his toy but sooner and later I’m realize that he really can’t not beared or stomached to be with you anymore because at first, Dennis say he could not stand you’re habit of making pakialam all his walks [lakad] and always calling to their house what he go home or this or that.

And then he say he get ashame to met iether in school or in his family and then asking you to exercise you’re very very, very fat body. But you hate it. Thoughth you’re the most preetiest girls he knows about. What do you think you are "Beautiful Girl" of Jose Marie Chan?

Even you are beautiful face (to your think) you do not have the right to called me whatsoever or else different name one time or the other for the real purposed to insults my personality because I’m never call you names ether in the front of Dennis or in the backs of Dennis, but if you start already to calling me different name, I don’t have any other choice but to call you other different name to. Like you are a PIG, FAT, OBESSED, OVERWIGHT, AND UGLY SHAPE girl. Shame to you’re body that is to a BUDING.

You can’t not blame Dennis for exchanging you to me because I am the more sexier than you when you look to us in the mirror.

I’m repeat again that you are like Ike Lozada when she is a girl.

Love,

The Sexiest Girl of D.M. P.S.

You say that I’m the bad breathe but who is Dennis want to kissed. Me or you? You or me? And the final is me. There you go

We had the right love
At the wrong time
Guess I always knew inside
I wouldn’t have you for a long time

Those dreams of yours
Are shining on distant shores
And if they’re calling you away
I have no right to make you stay

But somewhere down the road
Our roads are gonna cross again
It doesn’t really matter when
But somewhere down the road
I know that heart of yours will come to see
That you belong with me

Sometimes goodbyes are not forever
It doesn’t matter if you’re gone
I still believe in us together
I understand more than you think I can
You have to go out on your own
So you can find your way back home

But somewhere down the road
Our roads are gonna cross again
It doesn’t really matter when
But somewhere down the road
I know that heart of yours will come to see
That you belong with me
Letting go is just another way to say
I’ll always love you so

We had the right love
At the wrong time
Maybe we’ve only just begun
Maybe the best is yet to come

Cause somewhere down the road
Our roads are gonna cross again
It doesn’t really matter when
But somewhere down the road
I know that heart of yours will come to see
That you belong with me

If tomorrow you stay alone

   Whisper my name…

And all the golden memories we shared

   Shall come to you

      Soaring like the sighing wind.

If in the loneliness of night you hear

  A melody so strange

   So sweet, yet so sad

      Then I am near.

If someday you’ll miss me so much

  Then there I’ll come,

    Closer than breath

      Or sight…

        Or touch…

June 4, 2006

Iya’s 1^st bday… Hindi natuloy ang knyang bday party dhil wala n nga si tatay. Pero natupad nmn ang wish ni tatay n magkasama-sama kmi, un nga lng, sya nman ang wala. Pero I know, in spirit kasama nmin sya that time. Pero natuloy din nman ang bday party ni Iya , the day after ng libing ni tatay.

June 8, 2006

Araw ng libing ni tatay.  Ito na ang huling sandali at huling pagkakataon na nkita at nakapiling nmin siya.

June 10, 2006

Tatay’s 57^th bday. Nagmistulang childrens party ang bday ni tatay sa cemetery.  Puro apo n kc nya sa pamangkin ang nki-celebrate. Plus yung mga apo nya tlaga. 6 na apo ni tatay. Sayang at di n nya naabutan ang magiging apo nya sa kin 2 years from now…

June 12, 2006

1^st day sa school ni Aski (4 y.o.) Ang ibang bata umiiyak pg iniwan ng parents niya sa school. Ibang klase ang pamangkin ko n ito. Pinagtabuyan pa ang mama at papa niya. Pagkahtid sa knya sa room, pinapaalis n nya mama niya at ayaw pang magpa-kiss. At ang pagbati nya sa knyang classmate, eh “ Hi guys”. San k ba nman makakita ng batang ganito. Pintasero ang batang ito. Makakita lng ng pangit n bahay at taong di kagandahan ang itsura, tlagang pipintasan niya. Ewan ko ba, sinasaway nman siya ng mama niya. Sadya lng tlagang matabil ang batang ito.

June 18, 2006

1^st day s school ni yana, sa CEU.

June 26, 2006

Araw ng pagbabalik ko s Dubai.

July 6, 2006

Lianna’s 18^th bday…. Dalaga n tlaga si bunso… Nakaktuwa siyang pgmasdan sa knyang white uniform. Though hndi nman nursing o any related course ang knyang gustong tahakin na career, ang importante dun, sa knya natupad ung dream ko na makapgsuot ng white na uniform.

July 13, 2006

Andrei’s 1^st bday … daming food… daming mga bata… Tumawag ako sa pinas. Ako lng ang kulang. Andun lahat ng kapatid ko at mga pinsan. Kainis c loyd, umuwi n nman ng pinas at naiwan ako d2.

40 days ni tatay. Ang galing. Talagang nasabay pa sa bday ni Andrei na kamukhang-kamukha daw niya. Ayaw tlaga ni tatay n makalimutan siya.

July 16, 2006

12 yrs Wedding Anniversary nina kuya Leony at ate mhay. Ang bilis ng panahon. Malalaki n ang mga bata.  Dalaginding n si Nica (11 y.o), at mukhang magiging singer pa ata. Si Lyka (8 y.o) na ubod ng kulit at ubod ng taray, na kawangis ni tita Irene kung maglakad at pumorma. San k b nman nakakita ng bata, 5 yrs old p lng sya nun, hinihingi n ang shoulder bag ko. At ang laman ng bag niya, compact powder, suklay at cologne. Susme, mukhang maaga atang mag-aasawa ang batang ito. At si Matthew, (4 y.o.) na lalong pumopogi, pero hanggang ngaun naka-diaper p din.

At sa darating n July 24, bday ni onac. Ang aking kapatid na mahinang kumain. Bigyan mo lng siya khit 3 maninipis n hiwa ng embutido, may matitira pang isa. Pero kelangan naguumapaw ang kanin at solve na sya dun.

Sabi ng mga frends ko bago n dw name ko. Simang na dw, dahil lagi akong nakasimangot. Pero may difference ang pagsimangot sa pananahimik. Gusto ko lng manahimik muna. Dahil ang totoo, hindi ko pa kayang maging masaya. Hindi ko alam kung kelan ako magiging masaya uli. Mkita man ninyo ko na tumatawa, pero hindi p rin lubos ang sayang iyon.

Pero napansin ko, ptuloy pala talaga ang buhay. Ang dami ng nangyari. Ang bunso nmin, college na. Ang dalawa kong kapatid na lalake, patuloy sa hamon ng buhay at patuloy na itinataguyod ang knilang pamilya.

Brand new day… Brand new life… kc kelangan ko ng magsimula uli.  Mhirap makalimot sa mga sakit, lalo na hanggang ngaun, di ko p rin maiwasan umiyak at malungkot pag naaalala ko lahat ng pinagdaanan ko at pagkawala ng mga mahahalagang tao s buhay ko. Hindi ko alam kung saan uli ako magsisimula. Pero alam ko sa tulong ni Lord, ng mga frends ko, family at ng isang tao, na hanggang ngaun, andyan p rin, alam ko, malalagpasan ko ito. Kailangang magpatuloy ang buhay ko para sa pamilya ko, lalong-lalo n para sa nanay ko. Lahat ng pangarap namin na hindi na makikita ni tatay, lahat tutuparin nming magkaptid para sa pamilya ko.

Happy 18^th Birthday Bunso!!

How time flies… Sayang at wala ako sa tabi mo… Anyway, d2 lng lagi si ate… isang text lng..

Happy Birthday ulit! Wishing you good health and happiness… study hard…Love you Sis!!

Lonely, I’m Mr. Lonely,
I have nobody for my own.
I’m so lonely, I’m Mr. Lonely,
wish I had someone to call on the phone.

I’m a soldier, a lonely soldier,
Away from home through no wish of my own.
That’s why I’m lonely, I’m Mr. Lonely,
I wish that I could go back home….

Dati, pag naririnig ko itong kanta na ito, di ko mapigilan ang mapa-YAIKS! Kc ang corny di ba? Lagi kong sinasabi kay tatay ang corny. Ang baduy! Ngaun, miss ko na itong song na ito. Dahil kahit kelan hindi ko n marirrinig ito mula sa ‘king tatay…

Actually matagal ko ng ginawa itong blog na ‘to para kay tatay.  Ngaun lng ako ngkaroon ng chance.  Pero sayang, dapat noon ko p ito pinost.  Di sana khit paano nalaman man lng ni tatay kung gaano siya kahalaga sa kin.

Naaalala ko pa, bata p lng si tatay banat na siya s trabaho. 4am p lng ginigising n sya ni lolo para pumunta sa bukid at kung di sya bumangon, nakalatay n agad ang sanga ng kahoy sa mga hita nya, kaya nagtatalon sya s bintana at wla ng hilamos o almusal man lng at diretso n sya s bukid. Naghigh-school sya na iisa lng ang pantalon. Naalala ko tuloy ang kwento ng Romisan. Un ung tatak ng pants nong araw. Noong pumpasok sya, lgi syang inaasar na iisa lng ang pntalon nya, wash and wear kumbaga. Isang araw, napikon na sya at napaaway. Nagurlisan nya ang pantalon ng kaeskwela nya, kinabukasan, yung sirang pantalon ang suot ng kaklse nya. Akalain mo un, isa lng din pla ang pantalon ng kaklase nya. Basagulero dw si tatay noong araw (kaya siguro ganon n lng ang takot ni ttay tuwing mapapaaway ang bunso nming lalake. Nakikita kc niya ang kanyang sarili sa king kapatid). Kahit ilan ang makalaban nya at pawang may hawak n patalim, ni hindi mn lng sya ngurlisan khit minsan. Yung mga nakakaaway nya sila-sila ang nagkasakitan. Di ko alam kung may anting-anting ba sya o sadyang magaling lng syang umilag.

Hndi nakatapos man lng ng highschool si ttay. Hanggang sa napangasawa nga niya si nanay. Hindi boto ang mga lolo’t lola ko sa tatay ko. Pero pinatunayan nman nya ang kanyang sarili na kya niyang itaguyod ang kanyang pamilya, sa kabila ng wala syang pinagaralan. Nagumpisa sya sa pagtitinda ng santol sa bilao sa Divisoria, at sa -paghingi ng gulay na knyang binbenta para kumita khit konti pambili ng pagkain. Hanggang sa magkaroon sila ng puhunan at nakakuha ng sariling pwesto sa Marikina. Unti-unting umunlad ang buhay nmin.  Khit maalwan n ang buhay nmin, nanatiling mapagkumbaba si tatay.  Hindi sya nkalimot tumulong s knyang mga kapatid.  At lalo na s mga taong nangangailangan. Isusubo n lng nya, ibibigay p nya s iba. Ganyan ka-generous si tatay.

Lima kming magkakptid. 3 lalake at 2 babae. Sa aming lhat, ako ang pinakpaborito ni tatay. Khit anong hilingin ko, ibinibigay nya. Si tatay ang matiyagang magturo sa kin pgdating s math. Kaya grade 1 p lng ako memorized ko na ang multiplication table. Sa knya din ako natuto kung paano ang mabilisang computation without using calculator at ballpen, s isip lng. Nsanay ako dahil sa pgtitinda sa palengke. Naalala ko, noong bata p ko, sabi ko gusto kong mag-aral ng piano. Wlang isang salita, ibinili ninyo ko ng piano.  Sinabi ko din n gusto kong magvoice-lesson. In-enroll nya din agad ako sa isang music school. Si tatay din ang nagbibigay ng extrang baon sa kin nung college ako. Sekreto nmin un, kc pag nlaman ni nanay lagot kmi pareho. Baligtad sila ni nanay dahil si nanay ang disciplinarian.

June 4, 2006

Umuwi ako ng pinas hindi para mgbakasyon kundi para masulyapan ang aking mahal n ama sa huling pagkakataon.  Alam ko nakikita ni tatay ung pagbabantay ko s knya. Umaga na ko ntutulog, I only get the chance to stare at him inside the coffin, pag madaling-araw na. Doon kc ako bumubulong, na sana magparamdam sya o magpakita man lng sa kin dahil ang dami kong gustong sabihin sa knya. Ang ganda ng mukha niya. Parang hindi man lng sya nahirapan.  At doon ko napansin, na sya pla tlga ang kamukha ko.

I wake up this morning, n msya ang pkiramdam ko. Ang tagal. Ngaun lng nagpakita sa panaginip sa kin si tatay.  Masaya ang mukha niya at nakangiti sya sa kin. Khit di sya ngsalita, alam ko gusto niyang sabihin n masaya n sya sa kinaroroonan nya. Ang dami kong mamimiss s knya. Kung nabubuhay lng kyo tay, gusto kong sabihin sa inyo na….

Mami-miss ko….

Ang mga paglalambing ko sa inyo para sa extrang baon…

Yung mga jokes nyong kwela, yung mga kwentong seryoso yun pla puro kalokohan sa huli.  Sa inyo ko siguro namana ang pagiging kwela…

Yung pagdukot sa bulsa ninyo  at paghingi ng pera. Tawag nyo nga sa kin para kong toll-gate…

Yung pabango nyo na humahalimuyak.  Nasa taas p lng kyo ng bahay amoy na agad ang pabango ninyo…

Ang Tshirt nyong yellow, na lgi kong sinsabi “ Tay hindi bagay ang itim nyo kaya”, at sasagot nman kyo “ nasa nagdadala yan”…

Ang mga lambing ninyo na  pagpapbili ng slacks at ng t-shirt. ..

Ang mga shades at sunglasses ninyo. Halos isang cabinet na ata s sobrang dami…

Mami-miss ko yung pagsi-serve ninyo sa simbahan, yung mga pagkanta at pagsasayaw ninyo tuwing may gathering ang ME…yung wlang kamatayang themesong nyo ni nanay na pauli-ulit nyong kinakanta.

Yung astringent, yung Johnsons powder. Pati pagpapamanicure ninyo. Ganun kc kyo ka-vain…

Mami-miss ko yung pagsaway ko sa inyo. Ang tigas kc ng ulo ninyo, lalo na s pagwo-workout. Nasosobrahan kayo ng exercise…

Alam ko po, na kung nasan man kyo ngaun, alam ko maligaya na kayo. Kasi dyan sa langit, hndi n kyo maghihirap. Diyan sa langit, makakapaglakad na kyo at makakapgslita. Ang tagal nyo kayang namiss ang maglakad. Imagine, 4 years din kyong naratay sa higaan. At alam ko Masaya na kayo diyan, kasi makikita mo na ang idol mong si FPJ. Makikita mo n rin ung iba mo pang mga kapatid, pati ang inang at amang mo. Naalala ko yung homili ni father alex, nung nag mass sa bahay. Alam ko na mahal na mahal nyo kami. Kasi tiniis ninyong mahirapan ang sarili ninyo ng apat na taon, para lang makasama kming pamilya mo. Ilang beses n kyong inatake, pero lgi nming sinasabi, wag kyong susuko. Wag muna. Lumaban kayo. Kahit mahirapan ang katawan ninyo, pinilit nyo pa ring mabuhay. Ilang beses n kyong inaalok ng Panginoon n sumama sa Kanya. Pero itong huli, siguro nga po, hindi nyo na Siya mahindian. Ang ganda nmn kc ng regalong handog Niya, buhay n wlang hanggan.  Pero nagdalwang isip p kyo, pinilit nyo p ring lumaban sa huling pagkakataon. Pero this time, pinayagan na nmin kyo. Matagal nyo kaming inihanda. Kaya siguro, madali naming natanggap ang pag-alis ninyo. At least ngaun, hindi n kyo mahihirapan.

Sayang tay, hindi nyo man lng naranasan yung buhay na kyo nman ang pinagsisilbihan. Ni hindi nyo man lng nahintay yung maalwang buhay na ibibigay nming magkaptid sa inyo. Masakit….pero kailangan nming tanggapin. Sa pagkawala ninyo, I know things will never be the same again. Ewan ko po, pero there’s something in me, na kasama ninyong nailibing. Mahal n mahal ko kyo tay. Hindi ko man naiparamdam sa inyo dahil magklayo tayo. Pero mahal n mahal ko kyo… Hindi ako msyadong umiyak dahil alam ko ayaw nyo un. Gusto nyo n mging matapang ako. Hindi ko lng makalimutan s lhat, pinakamasakit ung araw na iaalis n kyo ng bahay at ihahatid s huling hantungan. Dahil yun na ang realidad na khit kelan hindi n kyo babalik.

One thing I realized, ang pagmamahal sa magulang, hindi lng pala kailangan pinaparamdam lng, mahalaga din plang sabihin.. Kadalasan, sa mga bf/gf lng tayo nagsasalita ng ‘I love you’. Kung alam ko lng na ung huling bakasyon ko nung February, un n ang huling beses ko kayong makaksama, sana mas naiparamdam ko pa ang pagmamahal ko sa inyo. Pero natutuwa ako… sa nakita kong dami ng tao na sumama sa paghahatid sa inyo sa huling hantungan.. nakita ko kung gaano kayo minahal ng tao, ng mga taong natulungan ninyo…alam kong maraming nagmamahal sa inyo..

June 10, 2006

Happy Birthday Tatay! Sayang at hindi mo inabot ang iyong ika-57 n kaarawan. Sayang at wala kyo ng ipagdiwang nmin ang iyong birthday. Di bale, alam ko nman po, na kapiling k nmin ng araw n iyon.

Paalam tay…. Sana masaya ka kung saan k man naroroon ngaun..

Paano mo ba malalaman kung isa k ng talunan.  Sabi kc nila, sa khit anong laban, dpt wag kng susuko. Khit anong mangyri, laban lng ng laban. Khit duguan ka n, khit sugatan k na, never surrender ika nga. Mas msarap mtalo ng lumalaban, kesa mtalo k ng wlng gingawa. Parang pagmamahal.. minsan lng tayo mgmmhal at minsan lng drating ang tunay n pagibig, kaya lahat ipupusta ko na. Kaya kong ipagpalit lahat ng kung ano man ang meron ako ng dhil s pagmamahal.. Patuloy ang ikot ng buhay. Hindi ntin alam kung san tyo papunta. Maraming mga sagabal… mraming tinik tyong daraanan na mgdudulot sa ‘tin ng sugat. At ang sugat n un ang magpapaalala sa tin, kung gano tayo nging mtatag sa hamon ng buhay.

Kung iisipin mo, ang buhay para lng isang laro… pero kung ikaw n yung nakasalang, ang hirap-hirap pala. Andyang umpisa p lng ng laban, gusto mo ng sumuko.. ang daming tanong… paano kung mtalo ko? Paano kung hindi ko kyanin?

Haay…. ang hirap tlaga. Ang dmi kong kinatatakutan sa buhay ko. Pati ung responsibilidad n gusto nilang ibigay sa kin.. Natatakot akong mabigo… baka hindi ako ang tamang tao para dun..

May mga bagay sa buhay ko ngaun na hinaharap kong mag-isa at pilit kong hinahanapan ng kasagutan… mga pangyyaring hindi ko man gusto, pero nangyyari n lng…nagtatalo ang isip at puso ko…gusto ng puso ko pero ayaw n ng isip ko… gusto ko ng ipikit ang mga mata ko… at umaasang paggising ko bukas, okay na ang lahat…

Hindi ko ma-explain ang nraramdaman ko ngaun. Actually, kagabi p ito. Masaya ko pero at the same time sad din ako. 50/50 ang nrrmdaman ko. Kung iisipin ko ung saya, wlang paglalagyan un s sobrang lakas ng impact ng kasiyahang nrrmdaman ko. Pero ung lungkot, siguro nga, mas malamang ung lungkot. Hanggang sa pgtulog ko kgabi, iniisip ko p rin kung panaginip lng ang lahat. Pero hindi.. Totoong-totoo ang lhat. Haay, buhay.. Kelan b magiging maayos ang lhat….